|
Molly Ackerman art Fred Rohde photography
EAE STUDIO
EXPANSIONIST ART EMPIRE
V.o.f. E.A.E. KvK: 28105241 BTW: nl 8143.38.343.B01 IBAN: NL 40 INGB 0003663184
Nieuwe Rijn 94 2312 JM Leiden Holland
Facebook: ExpansionistArtEmpire E-mail: expansionist@expansionistartempire.com
|
|
mollyackerman@ziggo.nl mobile: +31 (0)646 0446 28 www.mollyackerman.nl facebook.com/mollyackerman.nl |
|
fredrohde@ziggo.nl mobiel: +31 (06)55 304050 www.fredrohde.nl facebook.com/fred.rohde.58 |
|
|

|
(c) Copyright 2026. All rights reserved by the artists & the EAE STUDIO |
|
Beste kunstliefhebbers, vrienden en kennissen, We zijn zowel op zaterdag 26 als op zondag 27 september aanwezig in de EAE STUDIO van 11:00 -17:00.
Mocht het voor u niet mogelijk zijn om tijdens de Kunstroute 2026 een bezoek te brengen, dan bent u altijd welkom om een afspraak te maken.
Naast de kunst die we tijdens de Kunstroute tonen, hebben we een groot aantal schilderijen, beelden en foto's in diverse prijsklassen in stock, welke we niet tegelijkertijd in onze studio kunnen tonen.
En niet te vergeten: unieke foto's van JOHAN CRUIJFF (en Ajax) op het strand bij Wassenaar op 1 oktober 1987. |
|
Fotoboek ‘Herdenking Srebrenica 2015 - 2020’ Fred Rohde fotografie / Caspar ten Dam tekst
Herziene en aangepaste drietalige editie in Nederlands, Engels en Bosnisch.
Nog enkele exemplaren: 15 euro per stuk. |







|
Molly Ackerman (1953) woont sinds 2001 in Leiden. Dertig jaar geleden woonde ze in een 250 jaar oude Nederlandse boerderij in Saugerties in de Verenigde Staten. Een leven als kunstenaar, boerderijdieren als huisdier, politiek actief. Het leek een droom, totdat ze in 1991, bij een brand, niet alleen haar dagboeken verloor, maar ook meer dan 200 schilderijen, haar hond Max en het driehonderd kilo zware varken Martin. De ‘Daily Freeman’: ‘Molly probeerde tevergeefs de vlammen te doven. Maar het duurde meer dan ‘n uur voordat zeventig brandweermannen de afgelegen boerderij bereikten. Alle wegen zijn in de winter bedekt met een laag ijs. Al snel bleek dat ze niet genoeg bluswater hadden om het vuur te doven.’ Na de tragedie begon Molly een reeks nieuwe schilderijen, met as en roet als pigment, waarin ze restanten van de brand verwerkte: 'Sacred Wind', 'Phoenix Fire' en 'Untold Secrets. De brand was niet de eerste keer dat het dagblad over haar schreef. April 1989: ‘De schilderijen gaan over persoonlijke strijd, groei en hoop; geenszins verfraaiing, én hoewel soms moeilijk, nooit saai. Een categorie men zelden ziet. Het werk is bijzonder goed.’ April 1990 in de 'Woodstock Times': ‘GOOD GOLLY, MISS MOLLY!. Ackermans abstracties zijn symfonieën van textuur, met een aanstekelijk gevoel van vrijheid. Als kind won ze al een schilderwedstrijd in New York. Op twaalfjarige leeftijd ging ze naar de 'Art Students League'. Tien jaar later vroeg de abstract-expressionist Richard Pousette-Dart of ze zijn in-studio-assistent wilde worden. Hij leerde haar om bij het schilderen niet na te denken en de creativiteit te laten stromen.’ Molly gaf echter niet op na de brand. Drie maanden later meldde de 'Woodstock Times': ‘dat ze dertig nieuwe schilderijen tentoonstelde in de Park West Gallery in Kingston. De werken - met overblijfselen van de brand, waaronder delen van haar dagboek - bestaan uit twee lagen canvas, waarvan de voorste is doorbroken, hetgeen het doorbreken van de pijn van het verlies symboliseert.’ Een jaar later in het kunstmagazine 'Art Beat': ‘Hoewel haar werken sterk expressionistisch zijn, heeft haar techniek niets met die school te maken. Het is geen emotionele uitbarsting. Ze wil naar dingen reiken die ze zich niet kan voorstellen. Het heeft te maken met onze planeet in 'spirituele vorm’. Dagblad ‘Herald', november 1992: ‘In de rauwe, met littekens bedekte werken ontdekken we dat haar huis, haar hond en al haar bezittingen en kunstwerken vorig jaar zijn verwoest door een brand. Met de dagboekpagina’s en wat stukjes behang, maakt Ackerman deze werken nog verwoestender. Ze overstijgen het louter persoonlijke, zoals bij alle goede kunst. De schilderijen zijn triest, soms overweldigend triest, maar er is ook hoop en vastberadenheid. Uiteindelijk verruimen ze onze wereld. Twee jaar later, in 1994, ontmoette Molly Ackerman haar echtgenoot, de Leidse fotograaf Fred Rohde. Tijdens het weekend van KUNSTROUTE 2022 exposeren zij nu samen expansionistische schilderijen, sculpturen en fotografie in de EAE STUDIO, Nieuwe Rijn 94, Leiden. De tentoonstelling loopt tot het einde van het jaar. |
|
UNTOLD SECRETS 1991 43 x 53 cm |
|
LOVES TRANSFIGURATION 1991 43 x 53 cm |
|
REALM OF THE FAMILIAR 1991 43 x 53 cm |
|
SOURCES OF A SYMBOLIC SPHERE 1991 61 x 81 cm |
|
SPRING SNOW 1991 43 x 53 cm |
|
SPONTANEITY & JUDGEMENT 1991 61 x 81 cm |
|
BOY WITH SHEEP by FRED ROHDE |
|
TORSO by MOLLY ACKERMAN |
|
BIKEMAN by FRED ROHDE |
|
Over de oorlogsjaren van een Rotterdamse puber in Oostenrijk en het vergeten verhaal over de Arbeidsdienst voor Meisjes in Nederland.
Lees het artikel in het online magazine van Universiteit Leiden: |

|
Fred Rohde heeft met zijn LOMO1 een intiem fotodocument gemaakt over Tállya, een dorp in het Tokaj-gebied in Oost-Hongarije. Na ruime fotojournalistiek ervaring bij kranten en tijdschriften, toont hij hier zijn werk als fotokunstenaar.
Per trein reizend heeft hij zijn donkere kamer letterlijk met zich meegesleept, om – onder sauna condities – ‘s avonds ter plekke de overdag gemaakte foto’s te ontwikkelen en in de donkere kamer af te drukken. In LOMO VERHALEN wordt het proces beschreven, vanaf het maken van de foto tot de afdruk zelf.
Zonder meer een documentatie – maar wel een documentatie met een verstilde poëzie over het dagelijks leven in een dorp. Het dorpsleven vastgelegd in beelden, rondom mensen in een kader van rust en eenvoud. De portretten in dit boek staan zowel voor Tállya, als voor de ‘mens’. Fred noemt ze lomo’s.
LOMO’s waren rond het jaar 2000 een hype bij jonge fotografen; de Russische camera werd bij voorkeur gebruikt voor nonchalante klik-maar-raak-fotografie. Fred Rohde nam de camera mee naar Tállya. Niet alleen om het Oost-Europese aspect, maar ook om daar niet de ‘rijke westerling’ te zijn. Hij gebruikte zijn LOMO absoluut niet nonchalant, zoals hij ook – in een in de badkamer van een oud schoolgebouw ingerichte donkere kamer – urenlang de beste afdruk selecteerde en bij daglicht uiterst geduldig retoucheerde. |



